| MEGANO |

                เสียงฝ่ามือกระทบใบหน้าดังขึ้นมาหลายฉาด เคล้าด้วยเสียงร้องระงมของผู้หญิงที่ผมรัก เพศที่อ่อนโยนและอ่อนแอไม่มีทางสู้ความแข็งแกร่งกระด้างหยาบที่ยิ่งทวีความรุนแรงด้วยโทสะของเพศพ่อได้ เขาลงมือทำร้ายร่างกายเธอ คนที่เขาได้กล่าวเอาไว้ในวันที่รักเธอสุดใจว่าจะดูแลทะนุถนอมไม่บาดหมาง มาถึงวันนี้คำพูดที่กล่าวไว้ก็เป็นเพียงลมปากที่ถูกเจือไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย

                ผมได้แต่เฝ้ามองเธอที่ระบมไปทั้งตัว แต่ก็คงไม่เท่าบาดแผลในใจที่เจ็บเจียนตายแต่ไม่อาจมีใครแลเห็น ผมได้แต่มองอยู่เงียบ ๆ ไม่มีสิทธิ์ที่จะไปช่วยปลอบประโลมด้วยอ้อมกอดและคำพูดชโลมความโศก เธอเดินเข้ามาหาผมด้วยใบหน้าที่ชุ่มด้วยน้ำตา ประคองผมเข้าไปกอดแนบอกที่สั่นไหวด้วยแรงสะอื้น ผมคงทำได้แค่เท่านี้.. อยู่ในอ้อมกอดให้เธอระบายความเจ็บปวดด้วยแรงที่กอดรัด ฟังเธอพูดถึงสิ่งที่อัดอั้นในใจ

                บนเตียงนอนในห้องมืด ๆ ที่มีเพียงแสงจางจากดวงจันทร์สาดส่อง ผมนอนอยู่ข้างเธอ ผมจ้องมองใบหน้าที่ชุ่มด้วยน้ำตาแบบนี้ของเธอในทุกค่ำคืนที่เขาจากไป หลายวันมานี้เธอพยายามทำตัวปกติ ยิ้มแย้มแจ่มใสตามนิสัย แต่ทุกครั้งที่ความมืดและความเงียบสงบเข้าครอบงำ ในสมองของเธอคงมโนภาพเขาที่ทำร้ายหรือแม้แต่ความทรงจำแสนสุขเก่า ๆ ขึ้นมา ทั้งที่รู้.. มันทำร้ายจิตใจ

                ผมเขยิบเข้าไปใกล้ วางหัวไว้แนบกับอกของเธอ เธอเริ่มปล่อยโฮและสวมกอดผมแน่น ผมไม่พูดอะไร ยังคงเงียบฟังเรื่องราวที่ออกจากปากเธอ แม้มันจะฟังไม่เป็นคำด้วยเพราะเสียงสะอื้น

                วันเวลาผ่านไป ไม่มีวี่แววของเขาผู้ทำร้าย จิตใจของเธอได้รับการเยียวยาจากเวลาที่เนิ่นนาน เธอยิ้มบ่อยขึ้น หัวเราะบ่อยขึ้น และไม่ร้องไห้ให้กับคนที่ทิ้งเธอไปอีก.. จนวันหนึ่งเขาได้กลับมาพร้อมสภาพที่อิดโรย เขาคนนั้น คนที่ทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจของเธอได้อ้อนวอนให้เธอยกโทษให้ พร่ำบอกคำว่าขอโทษและคำว่ารักเธอกว่าใคร..

                แต่เขาจะรู้ไหม ที่ทำไป.. เรียกว่า รักตัวเอง

                เธอปฏิเสธและบอกให้เขาไปให้พ้นจากชีวิตของเธอ เธอจมอยู่กับคนอย่างเขา จมอยู่กับความทุกข์ที่เขาเป็นคนสร้างมานานเต็มที.. ผมมองเหตุการณ์อย่างเงียบ ๆ อยู่ด้านหลังที่สั่นหน่อย ๆ ของเธอ ผมรู้ว่าเธอต้องใช้ความพยายามมากแค่ไหนที่ตัดสินใจเริ่มอะไรใหม่ ๆ ที่ดีกว่าให้ตัวเอง .. แต่ผมเชื่อว่า เธอทำถูกแล้ว

                เธอเลือกผม .. เลือกที่จะอยู่กับผม

ผมที่ตลอดเวลาคอยเฝ้ามองเหตุการณ์อยู่เงียบ ๆ

ผมที่ไม่มีแม้อ้อมกอดอบอุ่นจะให้เธอ

ผมที่ไม่มีถ้อยคำหวานหูปลอบประโลม

ผม.. ที่เป็นแค่หมาซื่อสัตย์ที่รักเจ้าของ